امروز سه شنبه۲۸ آذر ماه ۱۳۹۶ ساعت ۰۱:۵۰:۱۹

شناسه خبر: 3967
منتشر شده در تاریخ: ۱۲ بهمن ,۱۳۹۵
ساعت: ۱:۳۶ ب.ظ
گروه: یادداشت

حالا که جهان ترامپیده است دوباره وقت آن رسیده است که با هم یک اصل مهم را مرور کنیم. در انتخابات ریاست جمهوری آَمریکا در سال ۲۰۱۶، ۱۲۶ میلیون نفر در انتخابات شرکت کردند که این یعنی حدود ۵۵ درصد از شهروندان واجد شرایط آمریکا در انتخابات ریاست جمهوری رای دادند. در همین ارتباط سی‌.ان‌.ان […]

حالا که جهان ترامپیده است دوباره وقت آن رسیده است که با هم یک اصل مهم را مرور کنیم. در انتخابات ریاست جمهوری آَمریکا در سال ۲۰۱۶، ۱۲۶ میلیون نفر در انتخابات شرکت کردند که این یعنی حدود ۵۵ درصد از شهروندان واجد شرایط آمریکا در انتخابات ریاست جمهوری رای دادند.

در همین ارتباط سی‌.ان‌.ان اعلام کرد که میزان مشارکت مردمی در انتخابات ۲۰۱۶ پایین‌ترین میزان در ۲۰ سال گذشته در آمریکا بوده است. نکته جالب در این میان اما این است که به‌رغم مشارکت پایین، نتایج در ایالت‌های کلیدی که موجب پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات شد، نشان می‌دهد که رای‌دهندگان بیشتری نسبت به سال ۲۰۱۲ رای خود را به صندوق انداختند.

وقتی مردم در انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا رأی می‌دهند، در واقع با این رأی به نمایندگانشان در کالج الکترال که شامل ۵۳۸ عضو است، حکم می‌کنند که به چه‌کسی رأی دهند. یعنی نمایندگان کالج الکترال از خودشان حق رأی ندارند و رأیشان نمادین است و متعلق به نامزدی است که مردم همان ایالت او را انتخاب کرده‌اند.

اینکه هر ایالت چه تعداد نماینده در کالج الکترال دارد به جمعیت آن ایالت و نسبت آن به کل کشور بستگی دارد. ایالت‌های پرجمعیتی مانند کالیفرنیا، تگزاس، نیویورک، فلوریدا، پنسیلوانیا و ایلی‌نویز که بیشترین جمعیت را در میان ایالت‌های آمریکا دارند، بیشترین آرای الکترال را هم به‌خود اختصاص داده‌اند. مردم این ایالت‌های پرجمعیت در انتخابات شرکت کردند و رای خود را به نفع ترامپ به صندوق انداختند و به همین واسطه آرای الکترال هم به صندوق ترامپ ریخته شد و همین امر باعث شد تا رای الکترال بیشتر نسبت به هیلاری کلینتون به کاخ سفید برود.

اگر آن ۴۵ درصد شرکت نکرده در انتخابات، رای می‌دادند یا حداقل نیمی از آنها در این انتخابات شرکت می‌کردند شاید هیلاری امروز رییس جمهور آمریکا بود.

انتخابات ریاست جمهوری آمریکا نشان داد عدم مشارکت حداکثری در انتخابات می‌تواند به پیروزی یک تندرو همچون ترامپ منتهی شود.

احتیاج نیست زیاد راه دور برویم در همین ایران خودمان هم هر وقت همه مردم به پای صندوق‌های رای نرفتند، نام و یا نام‌هایی از صندوق بیرون آمد که به منافع ملی ضربه وارد کرد.

به طور مثال در سه انتخابات مجلس‌های هفتم، هشتم و نهم مشارکت مردم تهران زیر چهل درصد بوده است. در مجلس هشتم تنها ۳۰ درصد مردم تهران را خود را به صندوق انداختند. به جز مشارکت ۶۴ درصدی مردم کل کشور در انتخابات مجلس نهم و در انتخابات مجلس هفتم و هشتم تنها ۵۱ درصد مردم رای‎‌های خود را به صندوق ریختند.

در سال ۸۱ تنها ۵۶۲ هزار و ۵۲۲ نفر ( حدود ۱۳ درصد) در انتخابات دوره دوم شورای شهر تهران شرکت کردند. در این انتخابات ۴۰ میلیون و ۵۰۱ هزار و ۷۸۳ نفر در کل کشور واجد شرایط بودند که تنها ۴۹ درصد از این واجدین شرایط در انتخابات شرکت کردند این عدم شرکت منجر به پیروزی جریانی در انتخابات شد که حاصل آن شهرداری محمود احمدی نژاد در پایتخت بود.

احمدی نژاد بعد از شهردار شدن خود را در قامت یک رجال سیاسی دید و تصمیم گرفت به کرسی‌های بالاتر فکر کند.

اگر همه مردم در انتخابات‌های مختلف شرکت می‌کردند شاید سرنوشت ایران به گونه‌ای دیگر رقم می‌خورد. خرداد ۹۲ را نگاه کنید. حضور ۷۲ درصدی مردم در انتخابات باعث شد تا جریان اعتدال در کشور به قدرت برسد. در انتخابات مجلس دهم نیز مردم در کل کشور ۶۲ درصد و در تهران ۵۰ درصد رای خود را به صندوق ریختند که حاصل این رای، راه پیدا نکردن تندروها به پارلمان بود.

عدم مشارکت در انتخابات ریاست جمهوری سال آینده هم می‌تواند منجر به تکرار تفکر تندروی در ایران شود. ایرانی که توانسته است بعد از چهار سال چهره خود را نسبت به ۸ سال دولت‌های نهم و دهم تغییر دهد.

اخبار مرتبط :